استاندارد در کما،نتیجه پنج سال معطلی طرح جامع استاندارد سازی

براستی چرا یک طرح جامع در مجلس شورای اسلامی پس از پنج سال رفت وبرگشت به دچار کما رفتن یک سازمان ملی شده و در حالی که از اهمیت دادن به استاندارد سازی در هر حوزه سخن میرود کمتر معیار و سنجه ای را پیدا میکنیم!؟ نقش نهادهای دولتی ،دانشگاه ها،انجمنها،پژوهشکده ها در استاندارد سازی ملی کجاست؟ آزمایشگاه های مرجع ملی چه زمانی و با چه عده و عده ای به وعده ها قرار است برسند؟ آیا سهم خواهی نهادها از استقرار این سازمان باعث این چرخه طولانی در نظارت بر محصولات صنعتی،غذایی،دارویی،پزشکی،هسته ای وخدماتی و زیست محیطی آنقدر پیچیده است که طومار یک سازمان رادر هم پیچیده ؟! براستی کجای کار ایراد دارد که پس از نود سال ادعای ملی و چهل سال ادعای بین المللی پس از امضای کنوانسیون متر بلا اثر شده ایم و تبدیل به یک دارالترجمه اسناد بی اثر ودر پی آمار سازی تدوین استانداردهای ASME,BS,DIN,...... برآمده ایم!؟

براستی مگر سازمان شدن یک موسسه در طرح ارتقا استاندارد مگر قرار گرفتن تمام حوزه ها در چارچوب مقررات واحد نبود که با این همه مقاومت ولابی سازمانهای ذینفع از نظارت واحد شانه خاالی کردند و آن به بهانه تخصصی بودن هر نهاد، وچه طنز تلخی که با بهانه های واهی طرح ملی را به کما بردند! ودر نهایت سازمانی با همان کارکرد یک موسسه که آنهم محل مناقشه است.آیا ایجاد ستادهای موازی در امر نظارت مشکلات را کاهش میدهد وقتی حتی یک دوزیمتر مرجع استاندارد ملی معتبر وجود ندارد؟ ویا بانک مواد مرجع در ساختار سازمان غذا ودارو تعریف نشده و حتی یک آزمایشگاه مرجع ملی معتبر جهانی ثبت نشده است بدنبال چه هستیم؟ آمار تدوین استانداردهای بدون مرجع چه دردی را درمان میکند!؟